KOMENTAR 280.

U Dnevniku traka 35/70, na brojcaniku od 6 do 6,20 pod istim datumom 20. 4. 1983. godine, izveo sam razliku izmedju dve Arkadije, kao dva simbola u Zlatnome Runu. Prve na pocetku, geografski locirane na Peloponezu, vidljive, opipljive, stvarne, iz koje se kroz mit ulazi u zivot, odnosno pakao, i one na kraju, apstraktne, geografski nelocirane, vandimenzionalne, nevidljive, nestvarne u nasem smislu, u nasem smislu takodje nepostojece. To znaci da je trk Crnoga konja bez belega prema jugu u stvari simbolican, jer se Arkadija nalazi i ovde u Turjaku, samo je niko ne vidi.

⁵ Tekst iz Dnevnika od 20. 4. 83. prenet je ovde iako na traci nije ponovljen. - Prim. prir.

Simbolican jezik (Runo)⁵

O simbolicnom jeziku. Simbolicni jezik piktografske varijante protumacice crtez u obliku ribe pojmom ribe. Ali to moze biti u njegovom prvom stepenu znacenja, na prvom empirijskom nivou smisla. Na drugom, jos uvek empirijskom, ali sada posrednom, asocijativnom, crtez ribe moze znaciti vodu, reku ili more. U nekom trecem, visem, apstraktnom, crtez ribe oznacavace mutavost, ravnodusnost, pa cak i izvesnu tajnu. Nesto sto se cuva da sta kaze o sebi. To je bio put kojim sam hteo da stvorim ne samo nova znacenja vec i nov jezik, za posmrtna razmisljanja Simeona Njegovana, na pocetku VII knjige Runa pre nego sto sam ih preneo u finale VI knjige i supsumirao poslednjim razmisljanjima Simeona Njegovana, brisuci tako vestacku granicu izmedju zivota i smrti.

KOMENTAR 281.

Odnosi se na Parnicu cetvrtu. Pukovnik Petar Misic, narodni poslanik koji je 1908. godine na tajnoj sednici Narodne skupstine povodom aneksije Bosne i Hercegovine, odrzanoj oko 20. decembra, postavio prvi pitanje o buducoj Srapnelskoj aferi ministru vojske Stepi Stepanovicu, isti je oficir koji je u Oficirskom domu 1908. verovatno uvredio Simeona Juniora i izazvao njegovo demonstrativno odlazenje na poligon, a zatim smrt prilikom rasprskavanja probnih srapnela. No vec pre toga, kad se to ime prvi put pojavilo u onom jedinom razgovoru oca i sina povodom afere, ono je izazvalo kod Gazde bes. Misic je bio jedan od ubica Aleksandra (treba naravno tacno utvrditi njegovu ulogu u samom pucu), prema cemu se Gazda odnosio tipicno Simeonski. Premda je zaveru platio, pa prema tome u njoj i ucestvovao, ponasao se kao da o njoj nije znao. Uostalom, o ubistvu nije bilo reci, samo o abdikaciji. To je mesto da se demonstrira ona specijalna psihologija kojom su se kao alibijem Simeoni sluzili kroz vekove. Ona do izvesne mere ima jedan arhetip u Argu, u VII knjizi. Da bi dosao na Argo, izmislja Simeon, odnosno Noemis, svoje patricijsko, herojsko, polubozansko poreklo, a zatim u jednom trenutku, u borbi sa Talom, on u njega poveruje.

Refleksija = slika = refleksija (Za Runo VII)⁶

Jedna beleska o Runu. Runo VII je refleksija, odnosno misao pretvorena u vizije, odnosno slike sa nadom da ce ih citalac citati kao misli. Primer: Noemisov susret sa Sizifom u Trakiji. Slika Sizifa u Trakiji potekla je iz razmisljanja o apsurdu, a mora kod citaoca, bar onog obrazovnog, pa cak i kod onog koji to nece moci artikulisati, da izazove ponovno refleksije, bar izvesno osecanje apsurda. Sama slika nece u sebi imati refleksija.

⁶ Tekst iz Dnevnika od 21. 4. 83. koji se odnosi na Zlatno Runo ovde je prenet iako na traci komentara nije dat - Prim. prir.